Świat w przededniu stagflacji

foto. pixabay.com
PAFERE WIDEO

Globalna stagflacja jest zupełnie naturalnym i przewidywalnym zwieńczeniem ostatnich kilkunastu lat, w czasie których szalone tworzenie pieniądza z powietrza szło w parze z równie szalonym tłamszeniem rozwoju gospodarczego poprzez „regulacje środowiskowe”, populistyczne rozdawnictwo, obłęd tzw. lockdownów itp.

Innymi słowy, czym jest dla komunizmu klasycznego systemowa implozja w warunkach całkowitego chaosu kalkulacyjnego, tym jest stagflacja dla komunizmu monetarnego finansującego „państwa opiekuńcze zrównoważonego rozwoju i publicznego zdrowia”: nie „tragicznym wypadkiem”, tylko oczywistą kulminacją. Różnica jest tu jedynie taka, że po pierwsze klasyczny komunizm nigdy nie był zjawiskiem globalnym, a po drugie u jego schyłku nikt już nie myślał go bronić.

CYTAT TYGODNIA

Podsumowując cytatem z klasyka: to nie kryzys, to rezultat. O kryzysie świadczy natomiast to, jak niewielu zdaje sobie sprawę, że jest to w ostatecznym rachunku rezultat zamierzony – i co z tego dalej wynika. Do przeniknięcia tej kwestii potrzeba już jednak, cytując klasyka nad klasykami, oczu nie tylko do patrzenia, ale i do widzenia, i uszu nie tylko do słuchania, ale i do rozumienia – których uzyskania w porę pozostaje szczerze życzyć wszystkim potrzebującym.

Jakub Bożydar Wiśniewski

CYTAT TYGODNIA
Poprzedni artykułBezwarunkowy Dochód Podstawowy – na bakier z ekonomią i etyką
Następny artykułTomasz Ulatowski: To co robi NBP i rząd w sprawie inflacji jest haniebne

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj