Malezja wobec kryzysu: Cierpi produkcja
Kryzys gospodarczy ma zdecydowany wpływ na zmniejszenie obrotów handlowych i przypływu inwestycji bezpośrednich (FDI) w Azji, a więc wydaje się oczywiste, że uderza on w Malezję, której wzrost jest uzależniony od handlu zagranicznego.Malezyjska gospodarka była jedną z mocno dotkniętych przez kryzys 1997 roku i choć obecna przyczyna kryzysu jest bardzo odmienna, skutki może mieć równie daleko idące. Dzięki skutecznym działaniom w 1997 r., rozwiązaniem problemu stały się tymczasowe środki zapobiegawcze takie jak, na przykład, kontrola przepływu kapitału, czy całkowitą restrukturyzację sektora bankowego w Malezji. Obecnie, kryzys będzie wymagał nowego sposobu myślenia o tym jak ekonomiści malezyjscy powinni konstruować swoją strategię, na której zasadza się założenie wzrostu gospodarczego państwa.Kraj ten posiada bardzo otwartą gospodarkę, z łącznym eksportem i importem w wysokości dwukrotności PKB kraju i wydaje się bardzo narażony na koniunkturalne spadki popytu. Ponieważ Malezja jest państwem wyjątkowo zależnym od światowej koniunktury, wydaje sie oczywiste, że jeżeli popyt konsumencki partnerów handlowych tego kraju zmniejsza się, następstwa odczują także obywatele malezyjscy. Gospodarka Malezji bowiem w dużym stopniu zależy od zdrowego gospodarowania w innych regionach, z szczególnym uwzględnieniem USA, Unii Europejskiej, czy Japonii. Świadczy o tym struktura exportu Malezji. Produkcja gotowych dóbr to 83% malezyjskiego exportu, podczas gdy jedynie 7% to export dóbr naturalnych, a 5% produktów rolniczych. Pośród wytworzonych produktów przeważa elektronika, stanowiąca aż 53% całości.
Bez wątpienia potwierdza to tezę, że skoro popyt na nowoczesną elektronikę pochodzi głównie z USA, UE i Japonii, spadek konsumpcji w tych krajach, musi odbić się negatywnie na malezyjskim eksporcie, a w konsekwencji i na produkcji. Dane istotnie potwierdzają, że w stosunku do 2007 r., w roku 2008 eksport półprzewodników spadł o 2,4%, gotowych produktów elektronicznych o 3,3 %, a elektronicznego hi-tech o 5,8%.
Wpływ kryzysu jest szczególnie widoczny w dwóch sektorach malezyjskiej gospodarki:
produkcji (o czym wspomniałem wyżej) oraz budownictwie. Kryzys doprowadził pośrednio do powstawania bezrobocia, w kraju w którym nie ma płacy minimalnej. Spadek inwestycji oraz obrotów handlu zagranicznego w Malezji nie wywołał spadku konsumpcji w kraju. Rząd malezyjski zdecydował jednak zwiększyć sektor publiczny i pobudzać konsumpcję (konsumpcję publiczną), poprzez zdecydowaną obniżkę stóp procentowych, dla pozyskania nowych inwestycji, oraz na 2 pakiety stymulacyjne skierowane na:
1)programy tworzenia miejsc pracy,
2)dofinansowanie budownictwa domów,
3)wzbogacenie policji o nowy sprzęt i rozbudowę komisariatów,
4)konstrukcję nowych dróg, szkół i szpitali
5)rozszerzenie zakresu środków komunikacji publicznej
6)wspomaganie mikro-przedsiębiorczości
7)promocję i pomoc dla wszystkich podmiotów w firmach prywatnych, zmniejszając ilość wniosków o upadłość
8)nowe inwestycje w infrastrukturę transportowa i przemysłową
Sergiusz Prokurat
Autor jest szefem działu Azja Miesięcznika „Stosunki Międzynarodowe”
Przedruk możliwy wyłącznie za podaniem źródła oraz adnotacji:
Przekaż 1 proc. podatku na PAFERE – KRS: 0000278610
Operator serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.
.jpg)
.png)
